لامپ، پرینت‌شده

بهترین شیئی که دارم، چیزی است که نیمه‌شب طراحی‌اش کردم و پیش از رفتن به سرِ کار روشنش کردم.

با یک گلایه شروع شد؛ آباژوری که هیچ‌جا نمی‌توانستم بخرم. شکلی که در ذهنم بود وجود نداشت. پس به‌جای یک تبِ خرید دیگر، CAD را باز کردم.

طرح، یک سطح پیوستهٔ واحد است که هنگام بالا رفتن می‌پیچد، تا نور به‌جای حلقه‌ای صاف، مارپیچ بیرون بتراود. ضخامت درستِ دیواره یک دوجین پرینت آزمایشی برد: خیلی نازک و زیر گرمای لامپ تاب برمی‌داشت، خیلی ضخیم و درخشش می‌مرد. بکِش، اسلایس کن، پرینت بگیر، نگاه کن، تنظیم کن. پرینت سه‌بعدی یعنی همین چرخه.

تا صبح، یک شیء واقعی روی میز بود که نوری واقعی روی دیوار می‌انداخت. آن فاصله، از شکلی در ذهن تا چیزی که روشن می‌شود، در یک شب بسته شد. دلیلِ ساختن برای من همین است.